سید علی کلانتری پژوهشی در بابِ پیروی از هَنجارِ باور

بنا بر تزِ هنجارینگیِ باور، رابطه ای هنجارین میان باور و محتوای آن وجود دارد.

رابطه هنجارینِ مذکور را معمولاً توسط هنجاری که در ادبیات فلسفی �هنجار باور� می نامند صورتبندی می کنند.

- چکیده بنا بر تزِ هنجارینگیِ باور، رابطه ای هنجارین میان باور و محتوای آن وجود دارد.

رابطه هنجارینِ مذکور را معمولاً توسط هنجاری که در ادبیات فلسفی هنجار باور می نامند صورتبندی می کنند؛ به این صورت که شخص باید به p باور داشته باشد اگر و فقط اگر p صادق باشد (Shah, 2003, 2009).

تمرکز ما در این مقاله، ناظر به موضوعی خاص راجع به تزِ هنجارینگی باور به نامِ استدلال هنجار غیر هدایتگر بوده که توسط گلور ویکفورس (2009, 2010, 2013, 2015) صورتبندی شده است.

گلور و ویکفورس با ارائه این استدلال ادعا کرده اند که هنجار باور فاقدِ نقش هدایت کنندگی برای فعل تولیدِ باور است، بر این اساس آنان نادرستیِ تز هنجارینگیِ باور را نتیجه گرفته اند.

هدف کلیدی ما در مقاله پیش رو، نقد مدعای آن ها است.

بدین منظور، پس از ارائه شرحی از تزِ هنجارینگی باور، دامنه افعالی را که بر اساسِ این تز توسط هنجار باور مقیّد می شود مشخص می نماییم.

پس از نقد مدعای گلور و ویکفورس مقاله را با ارائه یک توضیح تحلیلی در مورد نحوه پیروی از هنجار باور مبتنی بر تز هنجارینگیِ باور به پایان خواهیم برد.