نگاهی به شعر غلامرضا شکوهی پس از درگذشتش

غلامرضا شکوهی با نگاه به شعرهای بزرگانی چون مولانا، حافظ و سعدی و نگاهی امروزی، پل و پیوندی بین شعر گذشته و امروز بود.

- خدابخش صفادل گفت: غلامرضا شکوهی با نگاه به شعرهای بزرگانی چون مولانا، حافظ و سعدی و نگاهی امروزی، پل و پیوندی بین شعر گذشته و امروز بود.

این شاعر در گفت وگو با ایسنا، درباره غلامرضا شکوهی غزلسرا و شاعر آیینی که به تازگی از دنیا رفت اظهار کرد: شعر نئوکلاسیک و غزل نو را پس از شهریار، سایه، سیمین بهبهانی، منزوی و بهمنی، برای نخستین بار در خراسان از ایشان شنیدم.

او با اشاره به این که شکوهی کارشناس و دبیر زبان و ادبیات فارسی بود، ادامه داد: اگرچه ایشان به سنت های ادبی دلبستگی داشت، ولی بیشتر از دریچه نگاه شعری خود به جهان می نگریست؛ هرچند دلبستگی به ادبیات گذشته مانع از آن می شد که شعر وی صرفا به سمت شعرهای امروزی و مستقل از گذشته سوق یابد.

صفادل با اشاره به این که شکوهی در قالب های غزل، مثنوی و رباعی شعر می سرود، بیان کرد: ایشان بیشتر غزلسرا بود و برجستگی شعر وی در غزل نو یا نئوکلاسیک به چشم می خورد.

او اضافه کرد: غلامرضا شکوهی را می توان به عنوان شکوه غزل نئوکلاسیک در ردیف نام هایی چون شهریار، سایه، بهبهانی، منزوی، بهمنی، قیصر امین پور و فاضل نظری قرار داد؛ ولی با ویژگی های شعری و تصویرسازی هایی که خاص او بود �