درد و زخم های بی شمار خواهر و برادر بلوچ

اهل یکی از روستاهای سیستان و بلوچستان هستند؛ اما چند سالی است که بیماری بچه ها آن ها را مجبور به مهاجرت به اطراف زاهدان کرده است.

خانه ای که به گفته پدر هنگام سر رسیدن موعد اجاره بها، غمی بر غم هایشان می افزاید و مشکلات مالی بیشتری سر راه زندگی آن ها قرار می دهد.

همین الان هم چند ماهی است که اجاره آنها عقب افتاده است.

فشار مشکلات مالی بر دوش پدرتنها منبع درآمد این خانواده، یارانه ای است که هرماه به حسابشان واریز می شود.

پدر از ناحیه دست دچار عارضه جدی است که توان کار کردن ندارد؛ از آن گذشته به دلیل مشکلات بیماری نسرین و محمد مرتب در مسیر تهران است و دیگری وقتی برای کارکردن برایش باقی نمی ماند.

البته این تمام مشکل آنها نیست و پدر این خانواده با همین مبالغی که از یارانه و گاهی از کمیته امداد می گیرد باید شکم 8 فرزندش را سیر کند.

اولین باری که علائمی از بیماری بر چهره بچه ها نمایان شد، حدود 4 سال داشتند.

خال هایی بر گوشه لبشان پیدا شد که گذشت زمان نه تنها آن ها را التیام نبخشید بلکه بر تعداد آن ها افزود.

به گفته پدر، محمد و نسرین مدتی تحت درمان پزشکان زاهدان قرار می گیرند اما در روند بیماری بچه ها بهبودی حاصل نمی شود و سپس به توصیه یکی از همان دستیاران، برای ادامه درمان به تهران مراجعه می کنند.