درنگی در اشعار سیدحسن حسینی نمایش هنرمندانه جهان شاعرانه

به تدریج بروز صریح حوادث و رخدادهای جهان بیرونی و درونی شاعر، جای خود را به نمایش هنرمندانه جهان شاعرانه ی متاٌثر از دستگاه فکری شاعر می دهد.

- دستگاهی که انرژی خود را از منبع وحی و آموزه های دینی به دست می آورد.

خبرگزاری فارس"- گروه کتاب و ادبیات: درست است که با وقوع انقلاب اسلامی نوع زندگی انسان ایرانی دچار تغییرات بنیادین می گردد و به تبع آن، شعر فارسی هم دچار تحول می گردد اما شعر گروهی از شعرا، با ادامه جریان شعر متعهد سیاسی سال های قبل تنها در حوزه ی محتوا متحول می گردد.

سید حسن حسینی در این گروه قرار می گیرد.

شعر سال های پیش از انقلاب او با لحن و بیانی غالباً حماسی از طرفی متکی بر سمبل شکل گرفته است و از طرفی دیگر علی رغم اینکه که از معیارهای آشنای شعر روزگار خود و غالباً منبعث از معاییر شعر کلاسیک تبعیت می نماید، به فضاهای جدید شعری نیز نزدیک می شود.

و بالاخره به خاطر اشتغال ذهنی تقریباً دائمی به مسایل سیاسی و اجتماعی از رمانتیسم مبتذل رایج در آن سالها نیز برکنار می ماند.

سمبلهای شعر حسینی را غالباً واژگانی چون روز ، شب ، دیو ، نور ، ظلمت ، خورشید و کلماتی از همین دست تشکیل می دهند: در این حصار کهنه ی اجدادی با اینکه خواب، مرهم صد زخم کهنه است با لای لای دایه ی شب، هرگز، خوابم نمی برد! تیر 56 شعرهای حسینی در فضای خاص سا�