واگویه ساسان والیزاده به حادثه معدن آذرشهر محض خدا، محض انسان!

معدن چیان در عمق 1800 متری زمین جانشان را در بوته سودا نهادند تا غم جان به غم نان فرزندان کوچک آن ها افزوده شود.

هی همه ی شمایان! در هیاهوی شعار و لایک و هواداری و هورا کشیدن ها.

- .

" گروه کتاب و ادبیات: ساسان والیزاده نویسنده و پژوهشگر هر از گاهی واگویه های خود را در قاب احساس واژگان ریخته و اینبار از بغض خود برای معدنچیان می گوید: و چه اندوهی! تلخ چون زرنیخ و زقوم!مرگ رهایمان نمی کند.

بغضی گنگ در گلو می پیچد.

معدن چیان در عمق 1800 متری زمین جانشان را در بوته سودا نهادند تا غم جان به غم نان فرزندان کوچک آن ها افزوده شود.

هی همه ی شمایان! در هیاهوی شعار و لایک و هواداری و هورا کشیدن ها.

یادتان باشد کارگر معدنچی در اعماق زمین دارد می میرد.

زیباترین چهره ذغالی چقدر لایک دارد؟ و چند رای؟ تقویم ورق می خورد .

دیروز روز کارگر بود و امروز کارگران معدن مرگ هدیه می گیرند.

اما چند نفس هنوز مانده.

چند جان.

محض خدا.

محض انسان ! انگشت اشاره خون آلود و چرک کارگری زیر آوار وجدان کدام یک از شما- از ما را صدا می زند؟ انتهای پیام/ http://fna.

ir/XXJ6S1 نظرات دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط خبرگزاری فارس در وب سایت منتشر خواهد شد پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد پیام هایی .