به مناسبت برگزاری هفته هنر انقلاب؛ زنده کردن گمشده ای در دل ادبیات انقلاب با خاطره نویسی

از آن جایی که ادبیات، ریشه در تاریخ و فرهنگ مردم جهان دارد و به نوعی آیینه ملت هاست و از سوی دیگر انقلاب اسلامی با هویت اسلامی گره خورده است، - نیاز است تا در این عرصه گام هایی برداشته شود.

زیرا با زنده نگه داشتن خاطره نویسی و اهتمام به آن انقلاب مان زنده می ماند.

"، گروه کتاب و ادبیات: در سال های اول پیروزی، خاطرات مبارزان و زندانیان سیاسی از زندان ها، مبارزات و شکنجه های دوره شاهنشاهی، که بیشتر انتقال تجربه به نیروهای مبارز جوان مد نظر بود، توسط احزاب و گروه های سیاسی باب شد.

در آن روزها برخی از اهل ادب نیز به نگارش خاطرات خود از روزهای انقلاب، در مطبوعات و مجلات پرداختند.

خاطره نویسی تا پیش از جریان انقلاب اسلامی و وقوع جنگ تحمیلی بیشتر منوط به افراد و شخصیت های حکومتی بوده است که در قالب زندگی نامه، سفرنامه یا مناظره ها چاپ و منتشر شده است.

با وقوع انقلاب اسلامی و پس از آن وقوع جنگ تحمیلی خاطره نویسی میان افراد رواج پیدا کرد و بعدها این نوع خاطره نگاری قوت تازه ای گرفت و توانست جای خود را در ادبیات انقلاب و یا دفاع مقدس باز کند.

تا آنجایی که می توان به صراحت بیان کرد بیشترین آثار مکتوب از انقلاب و دفاع مقدس را کتاب های خاطره تشکیل دادند.