"جهانشاهلو" اسطوره دانایی و فرزانگی

سال های 1371 تا 1373 دانشجوی کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه خوارزمی بودم.

سال دوم تحصیلم در خوابگاه دانشجویی خیابان سهیل (بلوار کشاورز) بودم و هم خوابگاهی هایم، - همه دانشجویان کارشناسی ارشد رشته ریاضی و همه ترک زبان بودند و پُرشروشور و پُرسروصدا و شوخ و شاد و البته درسخوان؛ و روزان و شبان به زبان شیرین ترکی گپ وگفت داشتند و در طول آن یک سال، تنها واژگانی که از خلال صحبت هایشان می فهمیدم و بارها و بارها تکرار می شد، عبارت بود از: جهانشاهلو، بابلیان، پاشا، خسروی، قاسمی، مدقالچی و .

.

به گزارش ایسنا، دکتر بهادر باقری عضو هیأت علمی دانشگاه خوارزمی در تجلیل مقام شامخ شادروان غلامرضا جهانشاهلو چُنین ادامه می دهد: اما عنوان فخیم و پر طنطنه جهانشاهلو ، آن هم با لهجه ترکی دوستانم، مهابت، عظمت و تأثیری شگفت بر من داشت.

گاه نام یا نام خانوادگی کسی، بدون اینکه صاحبش را دیده باشی، مسحورت می کند و حسی از احترام و تکریم در تو ساری و جاری می کند.

جهانشاهلو و دیگر استادان نامدار و ریشه دار این گروه ارجمند و کرامند، همواره چنین بوده و هستند.

سایه آنان که هنوز از نعمت حضورشان برخورداریم مستدام باد! دست برقضا، سال ها بعد عضو هیأت علمی همین دانشگاه شدم و شوربختانه سعادت دیدار و آشنایی با استاد دکتر جهانشاهلو نصیبم نشد تا همین