شعرهایی که از غلامحسن اولاد به جا ماند

اندیش" تخلص می کرد و پنجم فروردین از دنیا رفت، از شاعران پرکار شیراز و کشور بود که سال گذشته آثار جدیدی از او منتشر شد.

- غلامحسن اولاد که "م - اندیش" تخلص می کرد و پنجم فروردین از دنیا رفت، از شاعران پرکار شیراز و کشور بود که سال گذشته آثار جدیدی از او منتشر شد.

این شاعر فقید در یکی از آخرین گفت وگوهایش با ایسنا که 29 بهمن سال 95 و در پی انتشار دهمین دفتر شعرش منتشر شد، می گوید: سایه های ترَک خورده نام دهمین دفتر شعر من است که در برگیرنده 73 غزل و یک مثنوی بلند و تعدادی تک بیتی است و نشر روزگار ناشرش است.

در این مجموعه از رباعی و دوبیتی استفاده نکرده ام، چون به زودی دفتر جداگانه ای از چهارگانه هایم چاپ خواهد شد.

او می افزاید: فکر می کردم این دفتر آخرین کارهای من در غزل باشد از این رو برخی غزل ها و دفاتر دست نویسم را بعد از چاپ و انتشار کتاب صحرای بایزیدی خانه تکانی کردم و در میان آن ها به شعرهایی برخوردم که به نظرم ارزش چاپ شدن داشت.

در واقع می خواستم سایه های ترَک خورده آخرین دفتر غزلم باشد و بعد بروم سراغ شعرهای نو و نیمایی و سپیدم به نام های 1- چیزی شبیه مرگ مؤلف، 2- یک سکته در شعری با این وزن و 3- .

و من سیاه مشق سفیدی دارم، که تعدادی از آن ها در مطبوعات و نشریه های فرهنگی کشور به چاپ رسیده است.