اعظم آصف نیا، افضل السادات حسینی، مجتبی زروانی تحلیل و بررسی مولفه های روانشناسی مثبت در داستان های مثنوی معنوی و کاربرد آن در تربیت دوره نوجوانی

پژوهش حاضر با هدف تحلیل و بررسی مؤلفه های روان شناسی مثبت در داستان‏ های مثنوی معنوی و کاربرد آن در تربیت دوره نوجوانی صورت گرفته ‏است.

- تحلیل و بررسی مولفه های روانشناسی مثبت در داستان های مثنوی معنوی و کاربرد آن در تربیت دوره نوجوانی پژوهش حاضر با هدف تحلیل و بررسی مؤلفه های روان شناسی مثبت در داستان‏ های مثنوی معنوی و کاربرد آن در تربیت دوره نوجوانی صورت گرفته ‏است.

چکیده روان شناسی مثبت نگر نه تنها برای بهبود و ایجاد توانمندی های افراد، بلکه به‏ منظور پرورش تاب آوری، بهبود کیفیت زندگی و ایجاد سپری در برابر عود نشانه ها، ایجاد گردید.

افزایش توانمندی ها و صفات مثبت بایست مؤلفه های اصلی هر روند درمانی باشد؛ چرا که این مداخلات نشانه های بیماری را کاهش داده، از عود آن ها جلوگیری می کنند و باعث اصلاح کیفیت زندگی می شوند.

پژوهش حاضر با هدف تحلیل و بررسی مؤلفه های روان شناسی مثبت در داستان‏ های مثنوی معنوی و کاربرد آن در تربیت دوره نوجوانی صورت گرفته ‏است.

نتایج پژوهش بیانگر آن است که مؤلفه های روان شناسی مثبت، از جمله امید، خوش بینی، شادی، رضایت، فضایل اخلاقی، بخشش، انعطاف پذیری، شکرگزاری و تشکر، مراقبه و معناجویی در داستان های مثنوی معنوی سبب شکوفایی و توسعه توانمندی های درونی و کسب فضیلت های اخلاقی می شود.