یادداشت/ امیر استکی ادبیات منفعلانه در محیط سنگلاخ جهانی

کاش مرحوم مدرس زنده بود و یکبار دیگر با صدای بلند خطاب به این قهرمانان دیپلماسی و بازگردانندگان عزت به ملت ایران می گفت که �اگر بناست بمیریم چرا به دست خودمان بمیریم؟� - به گزارش گروه دیگر رسانه های " روزنامه وطن امروز در یادداشتی از امیر استکی نوشت: احتمالا همه ما ایرانی ها این جمله معروف مرحوم مدرس را شنیده باشیم.

اینکه اگر بناست بمیریم، چرا به دست خودمان بمیریم؟ البته شنیدن این جمله دقیقا مساوی با پذیرفتن آن نیست.

هر چند شاید به نظر برسد یک گزاره بدیهی در آن مطرح شده باشد اما تاریخ معاصر ما پر است از موارد نقض آن.

بالاترین نقیضه بر آن همان رفتار سیاست خارجی دولت پهلوی دوم است که همایون کاتوزیان برای توصیف آن از لفظ کلبی مسلکی در روابط خارجی استفاده می کند.

حالتی که به نظر می رسد نوعی رئالیسم افراطی در روابط خارجی باشد.

این افراط در رئالیسم امروز هم گریبان سیاست خارجی ما را گرفته است.

از آن طرف بام افتادن دستگاه دیپلماسی دولت یازدهم صدای اعتراض محمود سریع القلم را نیز که به عنوان عقل منفصل روحانی شناخته شده درآورده است.

سریع القلم که در ابتدای کار دولت یازدهم به عنوان مشاور جناب روحانی در امور بین الملل معرفی می شد چند روز پیش در یادداشتی در سایت دیپلماسی ایرانی اینچنین می نویسد: کنفرانس اخیر امنیتی مونیخ، چرخش های ج�