کاربرد مفاهیم ایران باستان در شعر خواجو

هفتمین نشست از مجموعه درس گفتارهایی درباره ی خواجوی کرمانی به بررسی «نقش خواجو در تکوین غزل فارسی» اختصاص داشت که با سخنرانی دکتر بهرام پروین گنابادی در مرکز فرهنگی شهر کتاب برگزار شد.

- هفتمین نشست از مجموعه درس گفتارهایی درباره ی خواجوی کرمانی به بررسی نقش خواجو در تکوین غزل فارسی اختصاص داشت که با سخنرانی دکتر بهرام پروین گنابادی در مرکز فرهنگی شهر کتاب برگزار شد.

به گزارش ایسنا بر اساس خبر رسیده، بهرام پروین گنابادی در این نشست گفت: خواجوی کرمانی در بسیاری از قالب های شعری طبع آزمایی کرده و در موضوعات مختلف سخن گفته است.

در بعضی از انواع آن نوآور یا از نوآوران بوده است.

در غزل فارسی نیز بین سعدی و حافظ ایستاده و غزل های نابی دارد که برخی از آن ها در زمره ی بهترین غزل های فارسی است.

او تأثیر آشکار و انکارناپذیری در غزل حافظ داشته است.

خواجو مبدع اوزان تازه، متنوع و متعدد است که در شعر فارسی کم سابقه و کم مانند است.

او افزود: وقتی وارد بحث خواجو می شویم چاره ای نداریم جز اینکه بخواهیم این شاعر را با سعدی و حافظ مقایسه کنیم.

من بحث خود را در تطور غزل آغاز می کنم که آن را در تطور شعر فارسی، سبک خراسانی می نامیم.

این سبک دو دوره دارد: بخش های سامانیان و غزنویان.