یادداشت/ کامران شرفشاهی ژولیده نیشابوری شاعر آشنای ناشناخته

عشق و علاقه راستین ژولیده به خاندان پاک وحی موجب شده بود که بخش قابل ملاحظه ای از آثار او در قالب نوحه ارائه گردد که حضور در این عرصه ی خطیر از هر شاعری بر نمی آید و ژولیده به حق در این قلمرو استاد بود.

- کرده است.

محمدحسین فرحبخشیان متخلص به ژولیده نیشابوری از پیشکسوتان و چهره های نامدار ادبیات آیینی است که آثار ارزنده ای در این زمینه از خود به یادگار گذاشته است.

سخن گفتن درباره کارنامه ادبی پر بار زنده یاد ژولیده به راستی نیازمند مجالی بس فراخ است.

زیرا ژولیده در مجال شاعرانی است که در طول حیات خویش آثار فراوانی خلق کرده است که برخی از این آثار با استقبال گسترده اقشار مختلف جامعه رو برو شده و به ذهن و زبان مردم راه یافته است.

بی گمان مقبولیت آثار آن هم در حوزه شعر آیینی امر سهل و آسانی نیست و توفیق در این ساحت مقدس بدون عنایت امکان پذیر نمی باشد، چنانکه حضرت لسان الغیب نیز فرموده اند: قبول خاطر و لطف سخن خدا داد است.

مرحوم ژولیده نیشابوری در زمره سخنورانی است که سرودن اشعار آیینی را از سالهای پیش از پیروزی انقلاب اسلامی آغاز کرد و در تمامی دوران زندگی خود کوشید تا عشق و ارادتش را با حال و هوایی تازه ابراز نماید.

حضور در هیأت مذهبی و همنفس با مرد در مناسبت های مذهبی الهام بخش و انگیزه ی آفرینش آثاری شده که به زیور طبع نیز آراس