شهادت عبدالله بن حسن (ع) در شعر آیینی قم ناکام اگر من بروم باز بهتر است ... این زندگی بدون عمو ننگ می شود

یکی از شهدای مظلوم دشت خونین کربلا، یادگار نوجوان امام حسن مجتبی)u(، یعنی حضرت عبدالله بن حسن (ع) است؛ شخصیتی که نام و روضه اش در اشعار آیینی شاعران ایران زمین و از جمله شاعران قمی جلوه گر است.

- ناکام اگر من بروم باز بهتر است .

این زندگی بدون عمو ننگ می شود یکی از شهدای مظلوم دشت خونین کربلا، یادگار نوجوان امام حسن مجتبی)u(، یعنی حضرت عبدالله بن حسن (ع) است؛ شخصیتی که نام و روضه اش در اشعار آیینی شاعران ایران زمین و از جمله شاعران قمی جلوه گر است.

به گزارش " از قم، شب و روز پنجم ماه محرم الحرام به نام تعدادی از اصحاب بزرگ و کوچک امام حسین (ع) و از جمله به نام حضرت عبدالله بن حسن (ع)، یادگار امام مجتبی (ع) در کربلا نامگذاری شده است، شخصیتی که مظلومیت و مصیبتش در شعر شاعران آیینی قم هم دیده می شود.

عباس احمدی یکی از این شاعران است که از زبان حضرت عبدالله بن حسن (ع) چنین روضه خوانی می کند؛ شعری که با یاد حضرت علی اصغر (ع) و اشاره به تشابه شهادت این دو شهید والامقام به پایان می رسد: