روضه حضرت مسلم(ع) در شعر آیینی قم

نامگذاری شب های دهه نخست ماه محرم الحرام به نام شهدای حماسه کربلا و روضه مداحان اهل بیت(ع) بر این اساس، از دیرباز در شعر شاعران آیینی قم نمود دارد.

- به گزارش " از قم، شب و روز اول ماه محرم از دیرباز، به نام سفیر امام حسین(ع)، حضرت مسلم بن عقیل(ع) و شهادت مظلومانه ایشان است و شاعران آیینی قم هم در این مناسبت سوزناک اشعار متعددی دارند.

یکی از این شاعران، اعظم سعادتمند است که در شعر خود و از زبان حضرت مسلم بن عقیل(ع)، چنین می سراید: با اینکه روزی داشتی کاشانه در این شهر اینجا نیا، دیگر نداری خانه در این شهر یادم می آید تا کجاها کیسه ای نان را می برد آن شبها علی بر شانه در این شهر وقتی تمام مردمانش عاقل اند ای عشق! پیدا نخواهی کرد یک دیوانه در این شهر.

او در ادامه این شعر، زنی به نام "طوعه" را که در شب بی پناهی حضرت مسلم(ع) در کوفه، به ایشان پناه داد، مردانه ترین قامت آن شب کوفه بد عهد می خواند و می آورد: آواره، گشتم کوچه ها را یک به یک اما نیست جز "طوعه" هرگز قامتی مردانه در این شهر هر کس که روزی نامه ی یاری، برایت داد شد نیزه دار لشکر بیگانه در این شهر دورت بگردم! بادهای شام آوردند انگار با خود قحطی پروانه در این شهر این نامه از مسلم به دستت می رسد اما کُشتند او را ناجوانمردانه در این شهر.