نقدی بر تصمیمات اخیر همراه با 2 پیشنهاد کاربردی / بسته پیشنهادی "دو سر باخت" در سبد هلیله و بندرگاه

از سال 1354 که کلنگ احداث نیروگاه اتمی بوشهر به زمین خورد تا قبل از سال 89 که میله های سوخت وارد قلب رآکتور شماره یک آن شد، عملا تهدید بهداشتی و زیست محیطی متوجه ساکنان روستاهای همجوار نبود اما امروز شرایط تغییر کرده و چند سالی از فعالیت نیروگاه و تولید برق می گذرد.

- اکنون باید پرسید بسته پیشنهادی مسئولان چه ارمغانی را برای اهالی دو روستا به همراه دارد؟ حسین فریدونی نیا / خلیج فارس دی ماه 93 بود که برای نخستین بار علی اکبر صالحی، رییس سازمان انرژی اتمی از پایان مطالعات فازهای 2 و 3 نیروگاه اتمی بوشهر و اجرای آن در آینده ای نزدیک با حضور سرگیی کرینکو رییس شرکت روس اتم روسیه خبر داد.

پس از آن و با شروع به کار مجلس دهم شورای اسلامی، حجت الاسلام عبدالحمید خدری در قامت نماینده بوشهر، گناوه و دیلم هم راستا با سایر مسئولان اجرایی استان و هم سلف خود، یکی از برنامه های اولویت دار را به سرانجام رساندن وضعیت بلاتکلیفی ساکنان روستاهای هلیله و بندرگاه بعنوان قدیمی ترین پرونده شهرستان بوشهر اعلام کرد و طی سه ماه اخیر تلاش نمود برای محقق نمودن آن و حصول نتیجه گام هایی را بردارد.

ابتدا و در گام نخست در 23 تیرماه از تریبون صحن علنی مجلس در تذکری به رییس جمهور، وزیر کشور و سازمان انرژی اتمی خواستار روشن شدن وضعیت روستاهای همجوار نیروگاه اتمی �