شهادت امام باقر(ع) در شعر شاعران قم از قبر غریب توست معلوم، صد رنج نهان امام باقر

شاعران آیینی در اشعار خود با عرض ارادت محضر پیشوای پنجم شیعیان، به سوگ شهادت مظلومانه این امام همام در قالب نظم پرداخته اند.

- به گزارش " از قم، هفتم ذیحجه الحرام، سالروز شهادت امام محمد بن علی الباقر(ع)، از مناسبت هایی است که شاعران آیینی قم درباره آن بسیار سروده اند.

یکی از این شاعران، سید حمیدرضا برقعی است که در شعر خود، گریزی هم به حضور آن امام همام در کودکی و در صحرای کربلا دارد: نگاه کودکی ات دیده بود قافله را تمام دلهره ها را، تمام فاصله را هزار بار بمیرم برات، می خواهم دوباره زنده کنم خاطرات قافله را تو انتهای غمی، از کجا شروع کنم خودت بگو، بنویسم کدام مرحله را چقدر خاطره تلخ، مانده در ذهنت ز نیزه دار که سر برده بود حوصله را چه کودکی بزرگی است این که دستانت گرفته بود به بازی، گلوی سلسله را میان سلسله مردانه در مسیر خطر گذاشتی به دل درد، داغ یک گِله را چقدر گریه نکردید با سه ساله، چقدر به روی خویش نیاورده اید آبله را دلیل قافله می برد پا به پای خودش نگاه تشنه آن کاروان یک دله را هنوز یک به یک، آری به یاد می آری تمام زخم زبان های شهر هلهله را مرا ببخش که مجبور می شوم در شعر بیاورم کلماتی شبیه حرمله را بگو صبور بلا در منا چه حالی داشت که در تلاطم خون دید قلب قافله را حاج غلامرضا سازگار، شاعری از شهر خون و قیام بوده که