انتقام و کارگردانانی که در جست و جوی آن هستند

به گفته �میشل گلفاند� استاد روانشناسی دانشگاه مریلند در مقاله (Revenge and the people who seek it) نشان دادن انتقام اجتماعی به هیچ وجه تسکینی بر درد نمی شود و اتفاقا تاریخ سینمای جهان نشان داده است این عریانی به ضرر جامعه است.

- به گزارش خبرگزاری فارس"، در تاریخ نقل است، در بحبوحه ای که مغول به ایران حمله کرد؛ کاروانی در حال سفر بود که سواری به آن ها خبر می دهد مغول ها به شما نزدیک اند و می خواهند به این کاروان حمله کنند؛ ترس و بلبشویی در میان کاروانیان راه می افتد و هر کس برای رهایی از این مخمصه پیشنهادی می دهد.

پسر جوانی که در آن جمع حاضر است و مادر پیر و کهنسالی به همراه خود دارد، مادرش را از مرکب به پایین می کشد و سرش را درجا می بُرد.

همه کاروانیان شوکه می شوند و می گویند که اِی لاعقل این چه کاری است که تو کرده ای؟ جوان می گوید: مغول ها که به این جا برسند و خون تازه و جنازه را روی زمین دیدند، شما به آن ها هشدار دهید که بین ما آدمی هست که مادر خودش را کشته است.

آن ها پیش خودشان می گویند آدمی که به مادر خودش رحم نکرده، با مغول چه خواهد کرد و پا به فرار می گذارند.

حکایت لانتوری رضا درمیشیان هم مصداق همین کار است.

که عده ای کارشناس و متخصص نشسته اند به بحث و حل مشکلی که برای مادر میهن پیش آمده است (بگذریم از مدیران غیر متخصص و بی وجدان که همه ج