مظلوم نمایی با توهم توطئه ردصلاحیت روحانی در 96

واقعیت این است که این فضا سازی ها صرفا برای مظلوم نمایی و برخاستن از صندلی پاسخگویی به مردم در قبال 3 سال فرصت سوزی محض است.

شعر هم اگر باید گفت ، - لاجرم قافیه باید داشته باشد.

به گزارش گروه فضای مجازی خبرگزاری دانشجو، محمد ایمانی نوشت: برخی حرف ها محاکمه خویش است.

شعر هم اگر باید گفت با قافیه باید باشد.

برخی دولتمردان و حامیان آنها این روزها گارد جالبی در پیش گرفته اند.

به جای اینکه وعده های عجیب و غریب 3 سال پیش را مرور کنند و بگویند سرانجام گشایش کذایی اقتصادی چه شد،موضوع بحث را_به زعم خود_عوض می کنند.

به جای پاسخگویی به مرد و صاحب نظران ، مدعی هستندکه"به رییس جمهور توهین می شود" و "کسانی دنبال رد صلاحیت روحانی در انتخابات 96 هستند".

دست پیش می گیرند که پس نیفتند.

انگار منتقدان و نه روحانی و حامیانش بودند که تهمت ها و اهانت هایی نظیر" مزدور، کاسب تحریم، همنوا با صهیونیست ها، بی شناسنامه ،بزدل،تازه به دوران رسده،بی دین، حسود، افراطی،جیب بر،دنیاندیده، کاسب تحریم،بیکار، متوهم،فاسد،عقب مانده،عصر حجری، هوچی باز،تازه انقلابی شده،کودک،مخلوقات ترسو، به جهنم که می لرزید و.

" را مثل نقل و نبات به کار گرفته اند! آقای روحانی اگر هیچ نقص و ضعفی نداشت جز همین خودکامگی و بی تقوایی و هتاکی ، فاقد صلاحیت بود.