یادداشت شعر نوجوان، حامد محقق و اتوبوس

سوار بر اتوبوس عازم محل کار بودم.

هردو کتاب حامد محقق را همراه داشتم تا برای جمع‎بندی نهایی مرور کنم.

غرق در خواندن کتاب‎ها بودم که حس کردم در طرف دیگر اتوبوس چشمانی مرا می‎پاید - قرار داده است: یک: ادبیات تجاری ، ادبیات ترویجی و آنک ادبیات هنری چندی پیش به بهانه دو رمان نوجوان خوب، یعنی تاجیک؛ هیولایی که بی‎صدا گریه کرد، بلند خندید نوشته حمید حاجی‎میرزایی و سفیدی پر کلاغ نوشته سید مهرداد (میثم) موسویان، یادداشتی نوشته بودم و در مقدمه اندکی از فلسفه و وضعیت کلی ادبیات کودک و نوجوان امروز سخن گفته بودم.

وقتی به کتابی مثل از خودم سوال می‎کنم و شاعری مثل حامد محقق می‎اندیشم آن فلسفه و آن کلیات دوباره پیش چشمم جان می‎گیرند.

چند سطر از آن یادداشت: در بین مولفان و تولیدکنندگان در کل شاید بتوانیم بگوییم دو گرایش و دو تلقی در زمینه ادبیات نوجوان وجود دارد، که دست بالا با اولی‎ست.

و آن‎هم ادبیاتی است که از منظری فراتر از نوجوان و با زبانی فریب‏‎کارانه با او سخن می‎گوید.

این ادبیات، قطعاً در ژانر و گونه ادبیِ ادبیات عامه‎پسند و ادبیات تجاری یا ادبیات بازاری قرار می‎گیرد.

یعنی ادبیاتی که مؤلّف و ناشر در درجه اول کاری با ادبیات و زیبایی و حقیقت و رفاقت ندارند، بلکه هدف، تسلط بر بازارِ فروش است، به هر قیمتی