ترکیه و کودتا

ترکیه ماهیتاً به دلیل نوع تولد (دولت مدرن) و ساختار ذهنی و قرار داشتن در طراز بازی بزرگان ( جنگ سرد و ناتو) می تواند نوعی عصبیت را به لحاظ روانشناسی نظامی گری در خود همواره داشته باشد.

ترکیه از بدو تأسیس و پس از فرو پاشی امپراتوری عثمانی درگیر معادله و مسأله هویت از طریق فرایند پیچیده دولت،ملت سازی به سبک وسیاق مدرن غربی ضمن ارج نهادن به شئونات "سنت " تورانی قرار دارد.

معمای گمشده (کیستی و کجایی) در حافظه تاریخی مردمان این دیار به ویژه نخبگان ترکیه همواره در سیر پرسش قرار داشته و به طور طبیعی ترکیه را عملاً درگیر قطب بندی "هویتی" مدرن و سکولار اما ترک و ترک مدرن اما سنتی مبتی بر حافظه تاریخی ساخت و به دنبال ((تُوتِم)) ترکی مسیر پر پیچ و خم آینده را طی می کند.

مردمان این دیار به دلیل ماهیت فرهنگی صوفیانه، باطنی گرایی را هم در اعتقاد و مرام و مشرب و طریقت و هم در سیاست نهان زیستی را پیشینه خود ساخته اند و این امر همواره در یاریگری ها و وزن کشی های داخلی به ویژه در انتخابات خود را نشان دهد.

ترکیه بیش از دو دهه است که منش و مرام اخوانی و با دیانت و کیاست و طریقت اردوغانی در داخل با جریان اسلام آناتولی در جدال قرار گرفت و از سوی دیگر به شکل نرم افزاری و با تأسی به روش های اطلاعاتی و امنیتی، پادگان کشور مدرن