نگاهی به فضای شعری سعید بیابانکی مهندسی کلمات با سعدی کوچک

مهندسی کلمات، برگ برنده ی بیابانکی است، اما نمی توان حفره هایی را که در شعر ایشان به وجود آورده نادیده گرفت و مهم ترین آن ها به زعم بنده معادله ای شدن شعرهاست که تقریباً در تمام آثار ایشان جاری است - خبرگزاری فارس"- گروه کتاب و ادبیات: راست است که می گویند تداوم شرط بقاست.

تا به اینجای عمر کوتاه خود، شاهد انقضای زندگی ادبی شاعران بسیاری بوده ام، شاعرانی که روزگاری گمان می داشتند اگر شعر آن ها نبود کره ی زمین از مدار خارج می شد، اما غافل بودند از غربال به دستی که دست بر شانه هایشان گذاشته، بسیاری ازاین دست شاعران را می شناسیم که هنوز در قید حیات هستند اما خدایشان رحمت کند، با فراموش شدن شعرشان خودشان هم فراموش شدند.

در مقابل این بی شمار شاعران ازیادرفته، آن چنان زیاد نیستند افرادی که همواره حضوری فعال دارند و مخاطب همیشه منتظر حرکت جدید آن ها در صفحه ی شطرنج شعر است.

سعید بیابانکی نامی است که از همان روزهای آغاز آشنایی ام با شعر، به گوشم رسید.

شاعری شوخ طبع که همه ی جوان ترها در جشنواره ها دور او جمع می شدند و سعی می کردند به دیگران بگویند که با او دوست و در ارتباط هستند.

شاعری که همچنان جوان ترها دورش جمع می شوند و تلاش می کنند به دیگران بگویند که با او دوست هستند.