به بهانه بزرگداشت محمدجواد محبت عمو جواد از آینه هاست

بی شک می توان گفت محمدجواد محبت شعرهایش را زندگی کرده، از مصاحبت با او می توان شعرش را دید و با خواندن اشعارش، خودش را شناخت، چه این که سر مویی جدایی و تفاوت بین این دو نمی توان پیدا کرد - خبرگزاری فارس"- گروه کتاب و ادبیات: شناسنامه ها شرط حیات ما نیستند، اما شرط هویت ما هستند، بی شناسنامه زنده هستیم، اما وجود نداریم، بی شناسنامه دیده می شویم، اما در حساب نمی آییم، پس هویت ما درگرو شناسنامه های ماست.

شعر هم در مثال مانند انسانی است که هویت خود را نه از شناسنامه، بلکه از شناسنامه های خود دارد، افرادی که آن چنان در اجتماع ادبی درهم آمیخته و خود را صرف آن کرده اند که نقشی فراتر از یک فرد در جامعه یافته اند و نام آن ها منشاء شناخت و معرفی یک فرهنگ شده.

استاد محمدجواد محبت شاعر بامحبتی است که می توان او را یکی از شناسنامه های شعر انقلاب معرفی کرد، شاعری که نام فامیل او، معرف ذات اوست، مردی که شاعران به لطف مهربانش عمو جواد صدایش می کنند و این عطوفت ایشان نه تصنعی است و نه به عادت، بلکه خمیرمایه و سرشت ایشان است، آن چنان که در کوتاه ترین برخورد با شعر ایشان می توان به این مسئله پی برد و چه نشانه ای بالاتر از شعر (دو کاج) که سال هاست به کودکان این مرزوبوم آموزش نوع دوستی می دهد و بزرگ ترها را به مهربانی دعوت می کند.