میلاد کریم اهل بیت در شعر شاعران حرم اهل بیت آن کریمی که در پیاله دهر ... هرچه می ریخت، لَم یَزَل می ریخت

شاعران آیینی از اقشاری هستند که از دیرباز، عید میلاد امام حسن مجتبی(ع) را در نیمه ماه رمضان پاس داشته و پاس می دارند.

- او خداوند بردباری شد.

او در ادامه شعر زیبای خود، به حضور عسل گونه فرزند امام مجتبی در حماسه عاشورا هم اشاره می کند و می گوید: زیر پایش خدا غزل می ریخت غزلی را که از ازل می ریخت آن امامی که تا سحر امشب روی لبهای من غزل می ریخت شب شعر مرا چه شیرین کرد بین هر واژه ای عسل می ریخت آن که در جیب کودکان یتیم قمر و زهره و زحل می ریخت آن کریمی که در پیاله ی دهر هرچه می ریخت؛ لم یزل می ریخت از همان کوچه ای که رد می شد حُسن یوسف در آن محل می ریخت تیغ خصمش ولی به وقت نبرد رنگ از چهره ی اجل می ریخت شتر سرخ را به خون غلط اند لرزه بر لشکر جمل می ریخت آن امامی که روز عاشورا از لب قاسمش عسل می ریخت روی لبهایتان دعا دیدیم در نگاه تو ما خدا دیدیم ای کریمی که پشت خانه تو ملک لاهوت را گدا دیدیم به خدا لحظه لحظه لطف تو را تک تک ما، تمام ما دیدیم.

و اما استاد غلامرضا سازگار متخلص به میثم، از شاعران پیشکسوتی است که درباره این عید سعید، چند قطعه شعر دارد که در بخشی از یکی از این قطعات چنین می خوانیم: امشب ز لب ماه خدا خنده بر آمد کز خانه خورشید ولایت قمر آمد یا از دل دریای نبوت گهر آمد یا مهر فروزنده به بامِ سحر آمد پیغمبر و زهرا و علی را پسر آم