کتابخوانی باید در فرهنگ ما به مُد و پز تبدیل شود

نویسنده و شاعر کودک و نوجوان با اشاره به اینکه اثر نویسندگان باید رنگ و بوی بومی داشته باشد تا موجب رضایت مندی مخاطبان قرار گیرد، عنوان کرد: - در دنیای امروز، بومی گرایی اولین دروازه جهانی شدن قصه هاست.

به گزارش خبرنگار ادبیات و کتاب ایسنا - منطقه خلیج فارس، مصطفی رحماندوست در جمع شعرای حوزه شعر کودک و نوجوان استان هرمزگان با بیان اینکه با چهار هدف در عرصه کودک و نوجوان را دنبال می کنم، افزود: درصدد شاد کردن فرزندان کشورم هستم، با این هدف که روی پای خود بایستند و به دیگران متکی نباشند، قدرت خلاقه داشته باشند و برای هر مشکل چند راه حل بیابند و بدانند هیچ انسانی محور نیست و بر دیگران برتری ندارد و تفاوت ها را به رسمیت بشناسند همه جنگ و جدال های جهانی و تنگ نظری های احمقانه، حاصل این ایده است که هر شخص می گوید خودم و معتقد است همه قوانین باید با من همگون باشد.

وی اظهار کرد: آنچه به این احساس صدمه می زند، خودباوری بیش از حد و تکبر است که انسان را به سقوط اخلاقی می رساند تا برای رها شدن از تکبر و خود برتر بینی، دیگران را به رسمیت بشناسد.

این نویسنده تصریح کرد: در جامعه ما افراد برای غمگین شدن آمادگی بیشتری دارند تا شاد بودن؛ طی تحقیقی متوجه شدم که برای غمگین شدن 9 عضله چهره حرکت می کند، در حالی که برای شاد شدن 7 عضله به حرکت درمی آید