دشت ها و روستاها محو می شوند

قصه هزار و یک شب نیست اما شب های بسیاری است عذرا و آمنه حسن زاده منتظر بارانند.

بارانی که شاید ببارد و روستا را نجات دهد، - که شاید زمین های ترک خورده را به هم بچسباند، درخت های خرما را سیراب کند تا شاید سرعت ترک روستا کمتر شود، که شاید ترکی که خانه نوسازشان را دونیم کرده است برطرف شود.

به گزارش ایسنا، در ادامه این گزارش می خوانید: خانه را تازه ساخته بودند با وام بنیاد مسکن انقلاب اما یک ماه نشده ناگزیر چادری از هلال احمر گرفتند که شب را در آن روز کنند.

خانه که می گویم، یک سوییت است با یک اتاق بزرگ و یک آشپزخانه اوپن در 600 کیلومتری جنوب شهر کرمان.

روستای شاربما.

هنوز خوشحالی خانه دار شدن تمام نشده بود که شب ها صدای غرولند زمین کابوس شد.

روزهای اول سمیه شنیده بود، دختر عذرا، مادر فکر کرد تخیلات کودکانه سمیه است، قصه مردآزما را برایش گفت که خوابش ببرد اما روزهای بعد کودک و مادر با هم می ترسیدند تا سه آذرماه که خانه شان ترک خورد.

دیوار آشپزخانه تار مویی جدا شد و مثل مار تمام طول خانه را طی کرد و رسید به دیوار روبه رویش.

مارها رشد می کنند، تار هم کم کم به قطر یک میلگرد 16 شد.

درنگ جایز نبود، پس عذرا اول خانه خواهرش آمنه را نقطه امن حساب کرد اما آنجا هم که ترک برداشت هر دو سراغ چادرهای سفید مزین به ماه سرخ را گرفتند.