ذره بین ساواک بر مردم ایران + اسناد

یک انتقاد ساده یا حتی بازگو کردن شنیده ها کافی بود تا قلمی برداشته شود و شروع کند به نوشتنش، و بعد همان چند خط تبدیل شود به گزارشی مفصل درباره تو و خانواده و کسب و کارت.

- نام و نشانت را هم ضمیمه اش می کردند و هیچ معلوم نبود که این پرونده عاقبت سر از کجا درآورد.

در دهه 50 تقریباً همه مردم ایران در شهرها و روستاها عمیقاً باور داشتند که هیچ جا و به هیچ شکلی نباید حرفی از رژیم پهلوی و دستگاه حکومت بزنند مگر به قصد ستایش و مدح آن خاندان و عملکردشان.

گفته می شد ساواک و دستگاه های اطلاعاتی و امنیتی همه جا "آدم" دارند؛ حتی ممکن است پدر، مادر، خواهر یا برادرت جزو آنها باشند و باید خوب می دانستی که "دیوار موش داره؛ موش هم گوش داره.

" سازمان اطلاعات و امنیت کشور (ساواک) سه سال بعد از کودتای 28 مرداد تشکیل شد.

شاه که دیده بود سازمان های اطلاعاتی انگلیس و آمریکا چگونه توانستند یک نهضت مردمی ملی شدن نفت را به زانو درآورند، تصمیم گرفت چنین سازمانی در داخل تأسیس کند تا چشم و گوشش باشند و او را از خطرهای پیش روی سلطنتش آگاه کند.

هیچگاه آمار دقیقی از تعداد افسران و عوامل ساواک در تهران و سراسر کشور منتشر نشده است، اما آن طور که محققان علوم سیاسی برآورده کرده اند ساواک 5300 تا 10000 افسر و پرسنل تمام وقت و تعداد بسیار اما نامعلومی هم خبرچین و