غلیان قلم شعرا در رثای مصطفی احمدی روشن

امشب از داغی دوباره چشم تهران روشن است، یوسفی رفته است، آری وضع کنعان، روشن است.

- به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری دانشجو ،" زمستان در سکوت دی ماه خود هنوز از خواب صبحگاهی بیدار نشده بود.

علیرضا آن روز شاید قول خرید یک اسباب بازی را از پدرش گرفته بود و شاید.

اصلا کسی چه می داند دنیای بین یک پدر و پسر چگونه می گذرد؟ شاید علیرضا به پدرش قول داده بود؛ که دیگر مرد خانه باشد و راه او را ادامه دهد.

کسی چه می داند.

؟! صبح روز چهارشنبه ساعت 8:20 بیست و یکم دی ماه سال 1390، یک خودروی پژو 405 در خیابان گل نبی در منطقه سید خندان تهران منفجر و باعث به شهادت رسیدن دو نفر شد.

یکی از آنان کسی نبود جز مصطفی احمدی روشن دانشمند هسته ای نیروگاه نطنز و دیگری دوست او رضا قشقایی فرد که به شهادت رسیدند.

این حادثه به قدری برای همه مهم بود که به سرعت تی تر یک همه خبر ها و رسانه ها شد و زمزمه و کلام همه مردم در ان روز ها از این دو شهید بود.

اینکه چرا اینطور شد، دُرست در شب سالگرد شهادت دکتر علیمحمدی و دستان چه کسانی در پشت پرده دخیل بود.

بماند، چرا که از چشم تیز و ذهن هوشیار ملت دور نخواهد ماند.

مصطفی احمدی روشن در 17 شهریور 1358 به دنیا آمد.

در سال 1377 در رشته مهندسی شیمی وارد دانشگاه صنعتی شریف شد.