سی سال می گشتی به دنبال مزاری که...

امید صباغ نو از شاعران نوپرداز شعر معاصر یکی از تازه ترین سورده های خود را به سازندگان فیلم شیار143 تقدیم کرد.

- به گزارش خبرگزاری مهر، امید صباغ نو از شاعران نوپرداز شعر معاصر پس از دیدن فیلم سینمایی شیار 143 به منظور تقدیر از عوامل این فیلم سینمایی غزلی را تقدیم به این فیلم سینمایی کرد.

براساس این گزارش متن شعر این شاعر جوان به شرح زیر است:بنشین تصور کن به قدری درد داری که.

ماندی میان مرز جبر و اختیاری که.

یک روزِ تو اندازه ی یک سال خواهد شدوقتی عزیزت رفته و چشم انتظاری که.

در اولین فرصت به آغوش تو برگرددتا قطره قطره گرم آغوشش بباری که.

ه.

دنیای بی او مفت هم باشد، نمی ارزد،نفرین به جنگ و وحشت و شب های تاری که.

ه.

ما در جهان سرگرم مرگ و زندگی بودیم!مادر، جهانش شد صدای یادگاری که .

شاید نوای یوسف گم گشته ی او رابا خود بیارد سمت کنعان، پای یاری که.

هر ایستگاهی را به دنبال صدایش رفتانداخت خود را زیر دستِ هر قطاری که.

عمری صبوری کرد، خنده بر لبش خشکیدبُغض خودش را بافت هر شب روی دار ی که.

می خواست روزی فرش زیر پای او باشدمی خواست دامادش کند، در روزگاری که.

ه.

هرگز نمی دانست بی اندازه بی رحم استتقدیر این شد تا بچرخد در مداری که.

یک شب خبر دادند پیدایش شده، اماتنها دو تکه استخوانش در شیاری که.