9 سال پس از درگذشت منوچهر آتشی

منوچهر آتشی شاعر جنوب بود؛ شاعری که از عشق، طبیعت و زیبایی با لحنی حماسی می سرود.

شاعری که در پایان عمرش چهره ماندگار شد و این موضوع حرف و حدیث هایی را در پی داشت.

- به گزارش خبرنگار ادبیات ایسنا، منوچهر آتشی شاعر و مترجم - دوم مهرماه سال 1310 در دهرود دشتستان متولد شد.

تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در بوشهر به پایان رساند، مدتی آموزگار فرهنگ بود و سپس در سال 1339 به تهران آمد و در دانشسرای عالی به تحصیل پرداخت.

او در مقطع کارشناسی رشته زبان و ادبیات انگلیسی، فارغ التحصیل شد و به کار دبیری پرداخت.

آتشی از سال 1333 انتشار شعرهایش را شروع کرد و در فاصله چند سال توانست در شمار شاعران مطرح معاصر درآید.

نخستین مجموعه شعر او با عنوان آهنگ دیگر در سال 1339 در تهران چاپ شد و پس از این مجموعه، دو مجموعه دیگر با نام های آواز خاک (تهران، 1347) و دیدار در فلق (تهران 1348) از او انتشار یافت.

جز این مجموعه های شعر، داستان فونتامارا اثر ایناتسیو سیلونه را هم به زبان فارسی ترجمه کرد که در سال 1348 توسط سازمان کتاب های جیبی انتشار یافت.

علاوه بر مجموعه های وصف گل سوری (1367)، گندم و گیلاس (1368)، زیباتر از شکل قدیم جهان (1376)، چه تلخ است این سیب (1378) و حادثه در بامداد (1380)، ترجمه آثاری چون دلاله (تورنتون وایلدر) و لنین (مایاکوفسکی) ن