مکاشفه عارفانه شاعر بهترین اتفاق را در شعر عاشورایی رقم می زند

شعر تجربی یعنی شعر مکاشفه ای و شاعر از این منظر یک عارف است که ابتدا موضوعی را درک و کشف می کند و بعد بیانش می کند.

چنانچه شاعر به مکاشفه عارفانه دست یابد، - فرخنده تر از این وجود ندارد.

به گزارش خبرگزاری مهر، در آخرین نشست از سلسله نشست های نشانی از داغ لاله ها که همزمان با هفته کتاب در برج میلاد تهران برپا شد، دوشنبه 26 آبان 93 محفل شعرخوانی و بررسی شعر عاشورایی با حضور محمود اکرامی فر، مرتضی امیری اسفندقه، سعید بیابانکی و قربان ولییی برگزار شد.

در ابتدای نشست، سعید بیابانکی که اجرای برنامه را نیز برعهده داشت، درباره شعر عاشورایی گفت: ادبیات موسوم به عاشورایی در طول تاریخ از رفت و برگشت ها و فراز و فرودهای بسیاری برخوردار بوده است.

در دوره ای بحث اندیشناکی آن مطرح بود و در دوره ای، بعد حماسی واقعه کربلا مطرح شد.

اما ادبیات پس از انقلاب و به خصوص دوره ای را که در آن هستیم می توان دوره تحلیلی دانست که فرضا بعد سیاسی حرکت امام حسین (ع) را مورد توجه قرار می دهد.

سپس محمود اکرامی فر پیش از آنکه شعرخوانی اش را آغاز کند، در سخنانی گفت: از نگاه من، می توان ادبیات عاشورایی را به چهار مرحله تقسیم کرد که در هر مرحله، اشعار با یک سوال بزرگ همراه است.