نوحه ماندگار «ای ساقی لب تشنگان» از کیست؟

آنچه از میان دیوان مطول و دیگر آثار شادروان علی اکبر خوشدل تهرانی در افواه و ضمیر مخاطبان و مستمعان طی سال های گذشته به یادگار مانده و ثبت شده، نوحه ای است معروف با این بیت آغازین: ای ساقی لب تشنگان، ای جـان جانانم/ سقای طفلانم .

به گزارش خبرگزاری تسنیم، عاشورا گنجینه ای از معارف است که در ابعاد مختلف ظهور یافته است؛ از ابعاد اندیشگی و معرفتی گرفته تا وجوه مختلف هنری.

شعر نخستین هنری است که با تأثیرپذیری از این واقعه، مجال بروز یافت و توانست مصیبت اهل بیت(ع) را با واژگانی ساده اما پرمغز به مخاطب و مستمع منتقل کند.

طی 14 قرن گذشته از حماسه عاشورا تاکنون، اشعار مختلفی ار سخندانان و شاعران متولد شده اند، اما در این میان تنها تعداد کمی از این سروده ها توانسته اند نام خود را در ضمیر مخاطب، حتی پس از گذشت سال ها و سده ها، ثبت کنند.

در رمز ماندگاری این اشعار نمی توان دلیل خاصی را ذکر کرد؛ ممکن است یک سروده به دلیل نوای دلنشینش ماندگار شده و یا ممکن است پس از مشق بسیار شاعر در درجه بالایی از منظر زبانی و محتوایی خلق شده است؛ اما مسلم آن است که هر شعر ماندگار و پایداری که گذر سال ها نتوانسته خاک فراموشی بر آن بپاشد، عنایت خود اهل بیت(ع) است.