«نیر تبریزی» مرثیه سرای گمنام/1 منظومه «آتشکده» روایت هنرمندانه از ماجرای عاشورا

«گریبان چاک کردن» آسمان و «سربرهنه بیرون آمدن» خورشید و تشبیه آفتاب در سرخی فلق به «سر یحیی در تشت خون» حکایت از زیرکی شاعر دارد.

شاعر به طور غیر مستقیم در حال تداعی اتفاقی است که در روز عاشورا خواهد افتاد.

- "- گروه کتاب و ادبیات: در میان دانشمندان و علما،گاه کسانی هستند که در شعر و شاعری نیز مرتبه ای والا می یابند.

اما سایه گستری وجهه علمی و دینی شان موجب پنهان ماندن وجه شاعری شان می شود.

میرزا محمد تقی حجت الاسلام متخلص به نیر از جمله این شخصیت هاست؛ فقیه،فیلسوف و عارفی که علاوه بر مقام والای دینی و اشتهاری که به سبب شخصیت عرفانی خود در تاریخ عرفان شیعی دارد، آثاری برجسته نیز در حوزه شعر از خود بر جای گذاشته است.

برجستگی این آثار ادبی به حدی ست که در مقام یک مطالعه ادبی- به دلایلی که ذکر خواهد شد- ما را متقاعد می کند که وی را در زمره بزرگ ترین شاعران نه تنها عصر قاجاری که عصر بازگشت ادبی قرار دهیم و با تاسف از خود بپرسیم که چرا نام شاعری چون او –بدین شیرین سخنی- کمتر در محافل ادبی شنیده می شود؟ میرزا محمد تقی حجت الاسلام متخلص به نیر در سال 1248قمری(1213شمسی-1834میلادی) در دارالسلطنه  تبریز(1) به دنیا آمد.

پدرش فقیه و فیلسوف نامدار ملا محمد مامقانی رییس علمای شیخی بود.