امان از این تفاسیر به رأی روحانی!

محمد خاتمی هنگامی که ریاست جمهوری کشور را در اختیار داشت، در بیشتر سخنرانی های خود از ادبیات مدرن برای فهم مسائل استفاده می کرد، ادبیاتی که از سوی یک روحانی کمتر دیده شده بود؛ - جامعه مدرن، مدنیت، آزادی های اجتماعی، گفت وگوی تمدن ها و امثالهم باعث شد او را بیشتر یک شخصیت مدرن بشناسند تا یک روحانی مکتبی.

به گزارش گروه فضای مجازی خبرگزاری دانشجو ، محمد خاتمی هنگامی که ریاست جمهوری کشور را در اختیار داشت، در بیشتر سخنرانی های خود از ادبیات مدرن برای فهم مسائل استفاده می کرد، ادبیاتی که از سوی یک روحانی کمتر دیده شده بود؛ جامعه مدرن، مدنیت، آزادی های اجتماعی، گفت وگوی تمدن ها و امثالهم باعث شد او را بیشتر یک شخصیت مدرن بشناسند تا یک روحانی مکتبی.

(البته بگذریم از آنکه این رویه بعد ها باعث شد او در پارادوکس غرب ساخته تقابل دین و آزادی، دین را کنار بگذارد و به آزادی ارجحیت دهد.

) این رفتار خاتمی درس عبرتی بود برای روحانی که ضمن فریاد تعامل با دنیا، رابطه با کدخدا و توسعه گرایی برون زا بیشتر با ادبیات یک روحانی مکتبی سخن بگوید و مثال های تاریخی دینی را برای فهم مسائل برای مردم به کار ببرد اما باید گفت امان از تفسیرهای به رأی از وقایع تاریخی که هر کس مبتنی بر شرایط خود و فرار از مشکلاتش یا حل دغدغه هایش به انجام می رساند.