به ترانه ها انگ سیاسی می زنند

اکبر آزاد معتقد است مشکل ترانه سرایی ما خوانده نشدن ترانه های خوب و افتادن بازار ترانه سرایی دست افرادی است که قبلا غزل سرا بودند و حالا می خواهند پول دربیاورند.

- او همچنین می گوید ترانه اجتماعی به دلیل ترس شورای شعر و ترانه اجازه انتشار نمی گیرد و به هر ترانه ای انگ سیاسی می زنند.

این ترانه سرای پیشکسوت در گفت وگو با خبرنگار ادبیات ایسنا درباره وضعیت ترانه گفت: از نظر من ترانه ای وجود ندارد؛ زمانی ترانه وجود دارد که جوانان آن را ترنم کنند یا این که روشنفکران و اهل قلم آن را بپسندند.

ترانه زمانی ترانه است که مسائل اجتماعی را بیان کند و آدم ها وقتی به هم می رسند از هم بپرسند که فلان ترانه را شنیده ای؛ نه این که ترانه ها منتشر شوند و هیچ کس حتی تکه ای از آن در یادش نماند.

او در ادامه اظهار کرد: زمانی که من ترانه آی آدمای مهربون را نوشتم و این ترانه منتشر شد، آقای بابک بیات توی استودیو می گفت مردم ترانه تو را می خوانند و یا ترانه خنده بارون و آسیمه سر ترانه هایی بودند که مردم آن ها را می خواندند.

بعد از آن من کم تر ترانه ای شنیده ام که مردم آن را ترنم کنند.

کارهای خوبی هم در این سال ها خوانده شده اما از رادیو و تلویزیون این کشور هرگز پخش نشده است و به جای این که این ترانه ها در تلویزیون گل کند از رادیو تلویزیون بیگانه شنیده می شود.