ریشه­ مرثیه در میل به جاودانگی انسان است

یک دانش آموخته ی دکتری زبان و ادبیات فارسی گفت: ریشه­ ی مرثیه سرایی را باید در مسائل روانی و میل به جاودانگی انسان جست وجو کرد.

- حسین نظریان در حاشیه همایش ملی کله‎باد که در سالن اجتماعات دانشگاه لرستان برگزار شد در گفت‎وگو با خبرنگار ایسنا، منطقه لرستان، بیان کرد: مرثیه یکی از انواع ادبی است که از دیرباز در ادبیاتِ ملت های گوناگون وجود داشته است .

وی اضافه کرد: گذشتگان مرثیه را جزء اغراض دهگانه شمرده‎اند.

اما از آن جا که مرثیه از جانی سوخته برمی­ خیزد و در آن، دو عنصرِ عاطفه و احساس، حضوری پررنگ دارند، منتقدان جدید آن را در حوزه ادب غنایی جای داده­ اند.

نظریان ادامه داد: با آن که برخی صاحبنظران، اغراق شاعرانه را موجب به وجود آمدن مرثیه می‎دانند و ماده آن را به شعر عرب نسبت می‎دهند، از دیدگاه علم روان شناسی ریشه­ ی مرثیه را باید در مسائل روانی و میل به جاودانگی انسان جست وجو کرد.

این محقق ادب فارسی تصریح کرد: بر این مبنا نگارندگان بر آنند که ریشه این نوع ادبی را باید در فرهنگ و ادب بومی ایران زمین، از جمله در تک بیت‎هایی جست وجو کرد که در سرتاسر مناطق لک نشین زاگرس به نام مور(mUr) و هوره (hUrah) گلوخوانی می‎شوند.