چشم، بازوی مغز در شنوایی است

بیومهندسان دانشگاه اوتا دریافتند درک انسان از زبان می تواند بیش از آنچه تصور می شود، به بینایی متکی باشد و اینکه تحت شرایط مناسب، آنچه را که فرد می بیند، بر آنچه که وی می شنود، غالب می شود.

به گزارش سرویس پژوهشی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، این یافته ها نشان می دهد ابزارهای شنوایی مصنوعی و نرم افزار تشخیص صدا می توانند از یک دوربین و نه فقط میکروفون بهره برند.

برای نخستین بار دانشمندان موفق شدند سیگنال شنیداری موجود در مغز را به آنچه شخص می گوید شنیده، مرتبط کنند، در حالی که آنچه وی واقعا می شنید، متفاوت بود.

براساس این مطالعه، بینایی بر بخش شنوایی مغز برای تغییر دادن حس انسان از واقعیت تاثیرگذار است.

به گفته الیوت اسمیت، دانشجوی بیومهندسی و علوم اعصاب دانشگاه اوتا و رهبر ارشد این مطالعه، مغز بینایی و صدا را هنگام پردازش سخن در نظر می گیرد؛ با این حال، چنانچه این دو اندکی از یکدیگر متفاوت باشند، علائم بینایی بر علائم شنوایی غلبه می کنند.

این پدیده اثر McGurk نام دارد و هری مک گورک روانشناس شناختی اسکاتلندی آن را مطرح کرد.

وی در دهه 1970 پیشگام انجام مطالعات ارتباط بین شنوایی و بینایی در درک سخن بود.

اثر مک گورک دهه هاست مد نظر گرفته شده، با این حال، منشا آن تاکنون مشخص نبود.